The Package
Lee Yeon Hee
Jung Yong Hwa
Ha Shi Eun Choi Woo Sik
Ryu Seung Soo Park Yoo Na
Lee Ji Hyun Jeong Gyu Su
Yoon Park
Pakej
Ia terlalu biasa.
Cukup awan, cukup cahaya mentari...
...dan cukup air mata.
Jika hujan sekarang, saya akan rasa seperti pelakon utama kisah cinta tragis.
Tetapi tak mungkin itu akan berlaku.
Kerana saya tidak pernah menjadi heroin di dunia ini.
Saya hanya salah seorang daripada 50 juta rakyat.
Saya salah seorang daripada 8 juta pekerja.
Saya salah seorang daripada 700 pekerja.
Saya salah satu daripada 1.6 juta pesakit sembelit.
Sakitnya perut.
Saya pergi ke kolej biasa-biasa dan dapat pengalaman yang biasa-biasa.
Saya wanita biasa yang hidup dengan gaji yang biasa-biasa.
Saya pelakon tambahan biasa di Republik Korea.
Panasnya.
Aduhai.
-Mak. -Apa?
-Saya anak kandung mak -Mak tahu, kan?
Ayah betul-betul ayah kandung saya?
Mak sedih tentang itu juga.
Ada kemungkinan yang saya anak perempuan keluarga kaya?
Bagusnya, kan?
Saya tak ada sebarang rahsia di sebalik kelahiran saya juga.
Bagaimana satu-satunya hidup saya begitu biasa?
-Mak. -Kamu di sini?
Makanlah telur.
Tengoklah si tak guna ini.
Bagaimana hubungan saya boleh jadi begitu biasa juga?
100 hari sejak kami bertemu.
200 hari sejak kami bertemu.
-300 hari. -Saya kata saya akan menaip dokumen.
Hei, saya akan hubungi awak semula.
Ya, saya akan hubungi awak nanti. Ya.
Tahun sejak kami bertemu.
Saya di sini, okey?
Mari kita pergi makan sup nasi sosej Korea.
Tengoklah si tak guna ini.
Awak tak tahu saya tak makan sosej?
Tapi saya suka sosej.
Cinta biasa untuk seorang wanita biasa.
Apa pula kali ini? Awak nak ke mana?
Awak perlu ke tandas?
Jangan terganggu sangat. Awak pun akan berkahwin nanti,...
...mempunyai anak,...
...bergaduh dengan suami,...
...dan hidup mengikut kemampuan sendiri.
Kehidupan biasa-biasa akan buat kita paling bahagia.
Awak fikir ia sesuatu yang istimewakah?
Itukah jawapannya?
Tolak Yang Biasa! Terima Yang Biasa!
Ada jawapankah sebenarnya?
Saya masuk syarikat kecil, berkahwin dan ada anak.
Jika awak berumur lebih 30 tahun...
Saya tipu ayah saya tentang datang ke sini, jadi saya di sini.
-Awak tipu ayah awak? -Ya.
Saya tak dapat cari jawapan.
Saya dah bosan dengan semua ini.
Tiada lagi yang istimewa dalam hidup saya.
Tiada apa-apa yang buat hati saya berdebar-debar.
Ia sangat membosankan.
Ia membosankan.
Saya akan melamar awak apabila awak balik dari percutian awak.
Saya akan ajak awak keluar.
Saya berharap hujan akan turun.
Bagaimana harus saya katakannya?
Balik rumah.
Mari pulang ke rumah, kakak.
Awak tak patut menangis. Mari kita pulang ke Rumah.
Kakak akan pulang.
-Mari kita pergi ke lapangan terbang. -Saya sedang bekerja sekarang.
Saya tinggalkan kerja untuk datang ke sini.
-Saya akan pergi apabila masanya sesuai. -Ya benar.
-Saya akan marah awak. -Marahlah.
Soo Soo, saya sedang bekerja sekarang!
-Mari kita pergi ke lapangan terbang! -Dengar saya!
Mari Kita bercakap di sini.
Tunggu!
Jangan lakukan ini. Mari pergi, okey?
-Mari kita pergi ke lapangan terbang. -Soo Soo!
-Jangan biarkan sesiapa paksa awak begitu.
Awak berkelakuan seperti orang dungu.
Awak tak boleh pukul orang begitu!
Soo Soo, tengok saya. Awak boleh mendengar Saya?
Awak okey?
Bertenang.
Awak boleh bangun?
Apa? Berikan!
-Apa yang awak rakam? -Berikan...
Hei...
Awak tukar kod laluan awak lagi.
Kenapa awak asyik tukar kod laluan awak? Bukanya.
Biar betul awak ini.
Hei, awak berkelakuan mencurigakan.
-Siapa dia tu? -Seorang pelancong.
Dia berkelakuan melampau untuk seorang pelancong.
Awak tidur dengan dia?
-Saya akan marah awak. -Selagi awak tak buat begitu.
-Mari kita pulang ke rumah. -Saya pemandu pelancong mereka.
Macam mana saya nak tinggalkan pelancong saya?
Tak bolehkah awak abaikan mereka seperti awak tinggalkan keluarga awak?
Saya akan kembali sendiri.
Saya hanya perlu habiskan satu semester lagi.
Saya akan kembali selepas saya selesai.
Mengapa? Sebab awak ditinggalkan oleh lelaki yang awak lari bersama?
Jika awak dapat PhD, ia akan kurang memalukan?
Itu takkan mengubah apa-apa. Awak hanya melindungi maruah awak.
Saya tak boleh buat begitukah? Saya tak boleh lindungi maruah saya?
Untuk apa? Kenapa awak perlukan maruah itu?
Akan ada orang puji awak kerana PhD awak?
Mak? Ayah?
Atau si tak guna itu, Bae Hyung Goo?
-Jangan sebut pasal si tak guna itu. -Si tak guna itu...
Saya dah cakap jangan sebut pasal dia!
Saya maksudkannya. Jangan sebut pasal dia.
Tak guna, panasnya!
Tak guna!
-Soo Soo. -Apa?
-Awak sihat? -Sudah tentu tidak.
Mak dan ayah macam mana?
Ia panas.
Awak tahulah baran mak dan ayah.
Mereka baik-baik saja setelah awak pergi.
Awak patut hantar dia dengan lebih banyak duit!
Kenapa dia tinggalkan cincin emas? Dia itu tiada duit.
Aduhai, serius...
Dia curi kad ayah, jadi dia boleh keluarkan duit.
Jangan risau sangat.
Hei, itu kad Korea, jadi tak boleh digunakan di luar negara.
-Aduhai, seriuslah. -Awak tak patut menangis!
Keluarkan dia daripada pendaftaran keluarga...
...dan bakar semua barangnya di biliknya.
-Doo Ri, laporkan dia kepada polis. -Apa?
Lupakan saja. Saya akan lakukannya.
Aduhai, hentikan.
Helo? Ini polis?
-Mak! -Namanya Yoon So So!
-Mak, hentikan! -Hei, lepaskan mak!
-Jangan lakukan ini! -Lepaskan mak!
Hei, berhati-hati! Hentikan!
-Belakang awak! Hentikan! -Apa harus saya buat?
-Bangun! -Berikan kepada mak!
-Hei, hentikan! -Perempuan!
-Awak tak boleh laporkan anak awak! -Ke tepi!
Bilik awak masih nampak sama.
Mak bersihkannya setiap hari juga.
-Mari pergi! -Hei, hentikan!
-Lepaskannya! -Seriuslah!
Mak besarkan kamu sepanjang hidup kamu!
Sanggup kamu tinggalkan kami untuk seorang lelaki?
Mak nak bakar semuanya! Mak akan...
Mak tak boleh buat begitu! Ini tak betul!
Hentikan!
Mak akan tembak kamu! Mak akan tembak kamu dengan pistol!
Mak akan tembak kamu!
-Awak nak tembak siapa? -Bang!
Bang!
Wanita ini.
Mak akan tembak kamu!
Mak tak boleh tembak sesiapa!
Ayah dan ayah percaya awak akan datang balik bila-bila masa sekarang.
Mereka cakap begitu sejak hari awak pergi.
Mereka kata awak akan datang esok."
Jadi awak boleh balik sekarang.
Ia panas.
Mari pulang, kakak.
Saya menyedihkan.
Masa yang saya berikan kepada dia.
Masa yang dia beri kepada saya.
Masa yang kita habiskan bergantung pada satu sama lain.
Han So Ran!
Adakah jalan baharu akan terbuka apabila jalan ini berakhir?
Awak betul nak melakukan ini?
Jika jalan ini berakhir, biarlah.
Hei!
Ia jalan mati yang lain.
Saya tahu ini akan terjadi.
Segala-galanya akan menjadi baik.
Saya akan dapatkan pelaburan saya dan bisnes akan berjaya.
Saya berjalan jauh ke sini tapi ia hanya jalan mati.
Saya tahu. Saya faham, jadi mari berbincang.
-Mengapa semuanya begitu sukar? -Ya, saya tahu keadaan sukar.
Sebab awak tak boleh buang air besar dengan betul.
Saya tak boleh buang air besar dengan betul kerana awak.
Sebenarnya saya berhenti kerja.
Awak buat perkara yang betul. Ramai orang nak ambil awak kerja.
Saya akan berhenti kerja.
Saya tak suka syarikat itu. Gajinya rendah.
Awak ada minta tempat kerja lain, kan?
Ya, tapi saya patut cari untuk pilihan yang lebih.
-Saya berhenti kerja. -Lagi?!
Saya tak rasa saya sesuai bekerja dalam sebuah syarikat.
Saya ada idea bagus, jadi saya nak mulakan bisnes.
Seorang senior saya akan kenalkan saya dengan pelabur.
Ketika itulah saya mula sembelit.
Dia akan beri saya berita baik dalam masa tiga hari.
Saya akan berjaya. Saya yakin.
Ya, saya doakan yang terbaik.
Berhenti bertindak seperti ini!
Mari kita berhenti marah dan menyakiti satu sama lain.
Kenapa awak berkelakuan begini? Awak perlu memberitahu saya!
Saya dah beritahu awak.
Kami berpegang pada satu sama lain sebab kami takut nak berpisah!
Awak tahu yang awak berkelakuan aneh sejak kita pergi ke Perancis.
Saya tak tanya awak soalan ini selama tujuh tahun.
-Saya pun tak perlu tanya. -Kalau begitu, jangan tanya.
Ada lelaki lain?
Saya akan melamar awak apabila awak balik dari bercuti.
Saya akan ajak awak keluar.
Awak dah tahu saya akan tanya awak keluar.
Boleh awak jawab saya?
Awak suka orang lain?
Itukah satu-satunya perkara yang terlintas dalam fikiran awak?
Ia mungkin tidak penting kepada awak, tetapi ia penting untuk saya.
Saya rasa bersalah selepas saya beritahu awak yang kita patut berpisah.
Saya cuba untuk tidak rasa kasihan tetapi saya tidak dapat menahannya.
Tapi saya tak rasa saya perlu rasa bersalah lagi.
Terima kasih kerana bantu saya mengangkat beban itu.
Kita mungkin berpegang pada satu sama lain selama ini...
...untuk mencari alasan untuk putus.
Begitulah ia antara pasangan.
Sebaik sahaja kita nak berpisah,...
...kita mula mencari alasan untuk mengakhirinya.
Hei, ini saya.
Awak di mana? Awak dalam pesawat?
-Tidak. -Kenapa tidak?
Kerana saya sedang bercuti.
Oh, begitu.
Saya sedang bercuti juga. Saya di Montmartre.
Saya sedih. Ingatkan awak akan terkejut apabila saya cakap begitu.
Saya bukan di Perancis, tapi di Taman Naksan di belakang Daehangno.
Awak ingat?
Mereka kata ini Montmartre Seoul.
Awak tidak pernah ke Montmartre.
Awak ingat?
Awak suka tempat-tempat seperti ini.
Mereka kata ini Naples Asia.
Awak tak pernah ke Naples.
Mereka kata ini Pergunungan Alps di Korea.
Awak juga tak pernah ke Pergunungan Alps.
Di mana tempat ini?
Mereka kata ini Santorini Busan.
Tapi saya tak pasti sebab saya tak pernah ke sana.
Kita pernah ke Machu Picchu Korea, dan German Town juga.
Ye Bi.
Awak ingat apa saya cakap tadi?
Lupakannya jika awak nak, tapi...
...awak akan terpaksa ingat apa yang awak lupakan.
Awak ingat apa yang awak lupakan?
Anda nak padamkan folder ini?
Memadam...
Fail telah dipadam.
Saya tahu ia berakhir jika awak padam gambar itu.
Tapi saya fikir...
...saya nak awak padamkan gambar itu.
Sebab kita boleh berpisah.
Tanpa sebarang perasaan berlarutan.
Pengecutnya.
Jika saya minta awak untuk tak padamkannya, awak akan dengarkah?
Jangan berlagak pandai.
Saya tak padam gambar itu, tapi fail di dalamnya.
Itu gambar kita, tak kira apa di dalamnya.
Apa yang awak nak sangat sampai awak padamkan gambar kita?
Saya minta maaf.
Saya minta maaf kerana tak dapat jadi orang yang awak mahukan.
Saya bersihkan bilik awak.
Saya akan masak untuk awak apabila awak balik.
Tidak, saya takkan balik.
Saya letak telefon.
Tahniah. Awak lakukan dengan baik.
Saya tahu ini akan terjadi.
Saya tak tahu ini akan berlaku.
Han So Ran!
Ya, Ketua Pasukan.
Kita berjaya. Semua ini lulus pusingan pertama.
-Betulkah? -Bagaimana awak fikirkan tema ini.
Saya hanya lukis rekaan pergerakan usus.
Pemulihan " ialah kata penting sekarang. Jadi saya guna rekaan lama.
Awak buat kerja yang bagus. Reka botol air lain begini.
-Rekaan lanjutan juga? -Sudah tentu.
Mari kita cuba untuk lulus pusingan akhir juga, okey?
Ya, saya akan buat yang terbaik.
Terima kasih untuk melakukan pekerjaan yang baik.
Mari makan malam bersama.
-Awak akan makan malam dengan dia? -Saya tak pasti.
-Dia maksudkan makan malam pasukan? -Saya tak tahu.
Tapi melepasi pentas tema bukanlah sesuatu yang patut dia gembira.
-Ia hanya kerana awak lakukannya. -Hei, tak mungkin.
Jika awak tak nak makan berdua, patut saya sertai awak juga?
Aduh, perut saya sakit. Nak ke tandas.
Awak selalu cakap nak buang air besar...
Kita dah lepasi pusingan akhir. Cepat kembali.
Mari makan malam bersama.
Terima kasih...
Sukar untuk balas mesej lelaki ini.
Awak nak pergi bercuti?
Awak pergi dengan siapa?
Terima kasih, Ketua Pasukan. Awak telah bekerja keras.
Saya rasa lemas.
Saya ingin pergi ke suatu tempat yang jauh.
Saya nak pergi sangat-sangat.
-Mari pergi. -Saya belum sedia lagi.
Kalau saya pergi,...
...sama seperti awak tinggalkan pelajar awak semasa dalam kelas.
Saya boleh tinggalkan mereka. Lagipun, saya bukan cikgu sekarang.
Tiada penerbangan hari ini, jadi mari kita bermalam dan berbincang.
Kita boleh makan bersama-sama, dan awak perlu minta maaf kepadanya.
Kepada siapa? Sumimasen.
Siapa pula Sumimasen? Awak perlu minta maaf kepadanya.
Awak bercakap tentang pelancong yang memukul saya.
Saya tak boleh minta maaf. Kenapa saya perlu minta maaf?
Baik, saya akan minta maaf. Tapi saya tak boleh bayar ganti rugi.
Baik, saya akan minta maaf. Tapi saya tak boleh ganti rugi.
-Saya tercedera juga. -Lebih baik awak jadi sopan.
Dia pelanggan saya.
-Awak nak ke mana? -Kita patut cari dia untuk minta maaf.
Lebih baik awak jangan lari!
Ya, Ma Ru. Awak di mana?
Saya? Saya berhampiran gunung.
-Istana? -Tidak, bukan istana. Gunung.
Tiada gunung di sini.
Saya nampak gunung di sini.
Awak ada di pulaukah?
Saya kata ia gunung.
Awak berada atas pulau yang kelihatan seperti gunung?
-Apa? -Maksud saya, awak atas gunung?
Saya rasa itulah tempatnya.
Awak buat saya jadi gila. Awak ada di sana sekarang?
Ya, boleh awak lihat saya?
Kenapa awak pergi ke sana?
Kerana ada gunung di sini.
Saya dah cakap jangan pergi ke sana!
-Bila? -Kenapa awak tak dengar pemandu awak?
Awak nampak pulau itu? Itu bukan gunung.
Ia Pulau Tombelaine.
Awak boleh berjalan ke sana apabila air surut,...
...tapi pasir jerlus ada di mana-mana.
Jika awak pergi tanpa pemandu, awak boleh mati selepas terjatuh dalam pasir jerlus.
Ada orang yang mati di sana, jadi awak tak boleh pergi seorang diri.
Awak faham?
Ya, saya akan pulang malam ini.
Saya dah cakap jangan pergi ke sana! Awak boleh mati dalam lubang!
Saya tak mati pun.
Awak buat saya jadi gila!
-Saya minta maaf. -Cepat kembali.
Tak apa, saya akan ke sana. Jangan pergi ke mana pun.
Saya akan ke sana, jadi jangan ke mana-mana, okey?
-Maaf! -Awak tak boleh ke mana-mana!
Satu kopi.
Ya.
Tak guna!
Dia buat saya jadi gila.
Matilah awak.
Bos, ini saya, Soo Soo.
Hei, awak masih di sini?
Lupakan itu, dan berikan nombor kakak saya.
Keseimbangan.
Hei, di Perancis, ada undang-undang ketat terhadap mendedahkan maklumat peribadi.
Saya baru bertemunya, tapi saya tak dapat nombornya.
Awak jumpanya? Bila dan di mana?
Saya jumpa dia di sini tadi!
Awak bohong ayah, kan?
Ayah tahu awak tak jumpa dia.
Betullah! Awak boleh tengok sendiri!
Lepas ayah periksa, suruh dia telefon saya, atau beri nombornya, okey?
Cepat! Tak guna!
Pemandu pelancong So So
Ya, So So.
-Awak di mana? -Saya di pulau .
Di mana?
Jika awak pergi lurus dan belok kanan, saya ada di sana.
Lebih baik awak jangan bergerak.
San Ma Ru, saya dah beritahu semua untuk tak ke sini.
Sebentar.
-Ya, saya. -So So.
Semuanya okey?
Bagaimana semuanya baik-baik saja?
Saya dah cakap saya tak mahu kumpulan ini!
Ada banyak masalah, dan saya harus menyelesaikannya!
Saya tak mahu ini!
Jangan telefon saya! Saya letak telefon!
Saya rasa dia tak apa-apa. Aduhai, gadis itu.
-So So, bertenang. -Bagaimana saya boleh bertenang?
Awak tahu betapa bahayanya tempat ini?
Saya kata awak tak boleh datang ke sini tanpa pemandu profesional!
Jika awak terlibat dalam kemalangan, siapa yang patut bertanggungjawab?
Awak nak bisnes kami digantungkah?
-Bisnes awak akan digantung? -Itukah masalah sekarang?
Jika awak jatuh ke dalam pasir jerlus, kami takkan dapat cari badan awak.
Kenapa awak asyik cari masalah?
-Saya minta maaf. -Cepat, kita tiada masa.
-Kita nak ke mana? -Awak nak terperangkap di sini?
Ikut saya!
Seriuslah! Cepat!
Air pasang muncul.
Cepatnya air pasang.
Tengok sana.
Wah...
-Apa kita buat apabila air pasang. -Kayuh.
Betul itu.
Ke tepi. Sini!
Inilah tempatnya.
Ke tepi. Mari sini untuk pemandangan lebih cantik.
Ia kelihatan seperti pantai ini di Jindo.
Tuan.
Pak cik tak boleh tolak dia ke tepi begitu saja.
-Yakah? -Aduhai, saya minta maaf.
Awak tak boleh tolak orang ke tepi begitu.
Tak bolehkah beradab sikit dalam kumpulan?
Saya tak pukul sesiapa!
Awak begini juga dulu. Baikkah cakap begitu dengan orang tua?
Awak buat silap dulu!
Saya minta maaf.
Tak kisahlah apa saya buat, awak tak patut pandang orang tua begitu.
Hentikan. Kita yang buat silap.
Tanah ini bukan milik awak.
Awak tak patut layan ahli kumpulan lain seperti ini di negara asing!
Awak hanya perlu minta maaf. Kenapa awak menjerit-jerit?
Baiklah, kalau saya pukul dia, saya akan minta maaf!
-Apa? -Kakak, mari sini.
Saya ada pukul awak?
-Kakak! -Jangan menjerit!
Jangan panggil dia kakak!
Apa yang awak tak puas hati?
Saya benci percutian berpakej ini.
Apa masalah awak? Apa dia?
Saya nak jadi gila di sini.
Tak mengapa.
Cerialah. Air akan surut nanti.
Ini salah saya.
Mereka cakap ini syurga.
Memang benar.
Awak pasti bahagia.
Awak sebuah pulau dan darat pada masa yang sama.
Pasti bagus untuk menjadi istimewa di dunia ini.
Awak bertuah jadi orang biasa.
Berhenti mengarut dan berkahwin.
Mak memang nak satu-satunya anak mak berkahwin?
Jadi jalani hidup yang ranggi.
Bagaimana saya nak jalani hidup yang ranggi?
Kalau mak tahu, mak akan hidup beginikah?
Mak, pernah mak fikir diri mak sebagai wanita yang ranggi sebelum ini?
Pernah, dua kali.
-Kali pertama... -Apabila mak melahirkan saya?
Tidak, semasa saya lahirkan abang kamu.
-Jadi, adakah ia kali kedua? -Tidak.
Ia ketika mak turun berat badan dan pakai pakaian cantik.
-Cuba kurangkan saiz pinggang dalam seinci
Bagaimana ketika mak melahirkan saya?
Mak gembira. Mak jumpa komrad sepanjang hayat hari itu.
Jika kamu gembira, tak penting jika kamu nampak hebat.
Kalau kamu sukanya, kamu baik saja.
Tapi mak tak tahu apa bezanya dengan hias kuku.
Saya tak tahu apa versi diri saya yang saya nakkan.
Bagaimana saya boleh jadi gembira dan hebat?
Ia kelihatan hebat.
Saya tak tahu pemandangan sebegini wujud.
Kita perlu tunggu di sini sehingga air surut.
Ya, saya tahu.
Air akan surut esok pagi.
-Apa? -Kita boleh balik esok pagi.
Jadi, kita terpaksa tinggal di sini sepanjang malam...
Mereka sepatutnya pasang papan tanda untuk tidak lalu...
...atau kerahkan pegawai polis.
Bukan begini cara menguruskan tempat tumpuan pelancong.
Awak setuju tak? Mereka sangat tak bertimbang rasa.
Hentikan. Awak buat saya lebih marah.
Baiklah.
Ada penginapan di sini?
Masuk akalkah itu?
Tidak.
Boleh beri saya sedikit ruang?
Ya.
Ada bilik air di sini?
Terima kasih.
Okey, mari Makan.
-Saya perlu mengambil gambar. -Ya, awak patut.
Nah.
Ini sedap. Inilah makanan sebenar.
Ya, ia sedap.
-Makan. -Ya.
Hei, makan banyak-banyak.
Awak lapar? Awak nak makan?
World Pharmaceuticals
Awak dah padamkan fail itu?
-Ya. -Kerja yang bagus.
Kita akan mulakan prosedur pemecatan sekarang.
Apa?
Awak cakap jika kita jumpa fail itu, awak takkan ambil tindakan disiplin.
Kenapa dengan awak?
Bagaimana kita boleh bekerja dengan si tak guna itu?
-Tapi... -Tapi apa?
Apa?
Adakah Ma Ru Tuhan Keadilan, manakala kita Syaitan?
Timbalan Oh.
Di masa dulu, orang Inggeris penuhkan bot mereka dengan teh hijau dari China.
Ia bukan satu perjalanan yang memakan masa sehari dua.
Semuanya reput dalam perjalanan pulang mereka.
Mereka terpaksa membuangnya tapi ia sangat membazir.
Mereka bukanya untuk periksa tapi apa yang mereka jumpa?
Ia baik saja.
Teh hijau yang reput sebenarnya jauh lebih baik.
Ia dikenali sebagai teh hitam sekarang.
Adakah teh hijau betul, manakala teh hitam salah?
Itu tak benar.
Seluruh tempat ini ialah teh hitam.
Awak teh hitam dan begitu juga saya.
Tiada ruang untuk teh hijau di sini.
Jika Ma Ru dipecat, dia akan ada dalam senarai hitam,...
...dan takkan dapat mencari kerja.
Bukankah itu jelas?
Itu satu-satunya cara untuk hapuskan orang tak guna seperti Ma Ru.
Ia sejuk, kan? Sekejap.
Saya akan buat api nanti. Saya banyak buat ini semasa dalam tentera.
Saya berada di pasukan khusus.
Jangan risau. Dah lama tak buat.
Tapi saya akan buat api nanti.
Tak mengapa. Jangan sampai tangan awak tercedera.
Orang yang berada dalam pasukan khas pun tak boleh buat apa-apa dengan betul.
-Dulu saya mahir. -Tak mengapa.
Saya masuk Pengakap Perempuan semasa kecil.
Membuat api mudah saja.
Pengakap Perempuan?
Saya minta maaf.
Perempuan.
Tak mengapa. Awak mesti sejuk juga.
-Saya baik saja. -Jangan tipu. Awak akan sakit.
Saya cakap saya dalam pasukan khas.
Saya minta maaf untuk ini. Suami awak pasti menunggu.
Suami saya? Awak cakap tentang siapa?
Lelaki yang heret awak tadi.
Dia adik saya.
Saya rasa suami awak lebih muda daripada awak.
Tidak, dia abang kandung saya. Satu-satunya adik saya.
Dia adik awak?
Itu melegakan.
Mengapa? Kenapa awak lega?
Seorang suami yang ganas, dan seorang isteri yang didera.
Hubungan sebagai orang bawahan yang kita tak dapat larikan.
Itulah bagaimana rupanya.
Tapi kenapa adik awak degil sangat?
-Dia biadab dengan kakak dia. -Itu tidak benar.
Dia budak yang lembut dan baik hati.
Kalau awak cakap bahasa Jepun, saya akan bunuh awak!
Saya tak tahu jika dia lembut.
Saya pun tak tahu sama ada dia baik atau tidak.
Dia mungkin begitu, tapi jika kita lihat betul-betul, dia berbeza.
Apa yang buat awak datang ke sini?
Kenapa awak begitu nak tahu?
Awak mesti dalam banyak masalah.
Itu tak benar. Saya memang nakal semasa kecil,...
...tapi semua orang sama saja.
Apa yang awak lakukan?
Jika penyahlembap dan pelembap berlawan, siapa akan menang?
-Perkara seperti itu. -Apa?
Apa maksud awak?
Seorang melembapkan dan satu lagi menyahlembapkan.
-Awak tak nak tahu siapa akan menang. -Tidak sama sekali.
Kenapa awak tak nak tahu? Saya sangat nak tahu.
Saya mengujinya.
Awak pasti gila. Jadi, siapa yang menang?
Mak saya.
Mak suruh kamu belajar, tapi kamu buat masalah saja.
Kamu nak bayar bil elektrikkah?
Saya minta maaf.
Apa yang kamu minta maaf? Lebih baik kamu masuk kolej kali ini!
-Aduhai, seriuslah. -Buat perkara betul!
Sakitnya!
Mak saya selalu menang dalam keluarga kami.
Saya cemburu.
Saya tak pernah dipukul oleh mak saya sebelum ini.
Betulkah? Bahkan tidak sekali?
Apa?
Perancis? Pernikahan?
Kamu dah hilang akal!
Berapa banyak kamu nak kena pukul untuk sedar?
-Kamu... -Hei, hentikan.
Hei, kamu perlu dipukul...
-Pukullah jika mak nak! -Tak guna...
Mari pergi!
-So So! -Apa? Pukul saya!
Saya akan ke Perancis!
Pasti bagus jika dia pukul saya hari itu.
So So, kebahagiaan terbesar...
...datang daripada menemui lelaki yang sayang kamu seorang saja.
Ia seperti fantasi, bukan begitu?
Sebab itulah ia tak wujud di dunia sebenar.
Tiada lelaki dan cinta yang sebegitu.
Saya tetap akan pergi.
Saya akan ke Perancis!
Saya selalu menang apabila saya bergaduh dengan mak saya.
Saya tak pernah kalah sebelum ini.
Kenapa awak menempel dengan saya?
Kita akan mati kesejukan begini.
Baik, tapi jangan datang dekat.
-Apa yang awak buat. -Kerekotlah.
Begitulah cara landak mati kesejukan.
Landak.
Ia hari yang sangat sejuk.
Ada sekumpulan landak,...
...tetapi jika ia mengerekot bersama-sama, ia ditikam,...
...dan jika ia berpecah, ia mati kesejukan.
Jadi, ia kekalkan jarak yang sederhana antara satu sama lain.
Jarak yang selamat.
Itulah cara ia mati kesejukan.
Alangkah bagusnya untuk berbual sepanjang malam?
Alangkah bagus ada topik untuk diborakkan...
...sepanjang malam?
Mari kita bercakap.
Okey, teruskan.
Hei, saya dah beritahu awak saya jawab telefon kerana kerja.
Saya ingatkan awak akan faham.
Saya selalu faham.
Tidak, awak tak faham.
Saya juga tak nak jawab panggilan berkaitan kerja di Perancis.
Tapi ini untuk masa depan kita.
Ini agar kita boleh ada masa depan yang cerah.
Jika awak berjaya,...
...adakah kita akan bahagia juga?
Hei, Han So Ran.
Saya tak melakukan ini hanya untuk diri saya.
Jika awak berjaya, awak fikir segala-galanya akan jadi lebih baik?
-Salahkah untuk berjaya? -Bukan itu maksud saya.
Apa maksud awak?
Kita cakap nanti.
-Bila? -Kemudian.
Mari Kita bercakap sekarang. Kita tak boleh ketepikannya begitu saja.
Saya nak cakap sekarang juga. Bukan nanti.
Nanti, apabila saya berjaya, mari berkahwin di tempat yang cantik.
Nanti, saya akan dapat banyak duit, jadi kita boleh tinggal di rumah desa.
Nanti, apabila saya dapat pelaburan, saya akan beli awak baju cantik.
Mari kita pergi ke sana kemudian.
Kemudian.
Kemudian, apabila keadaan semakin baik.
Saya dah bosan dengan semua ini.
Kenapa awak tak cakap apa-apa? Awak perlu cakap agar saya faham.
Saya tidak mahu bercakap, tetapi saya mahu mendengar.
Yang paling penting adalah waktu kita bersama sekarang.
Saya nak dengar sesuatu seperti itu...
...yang akan menggembirakan saya. Bukan nanti, tapi sekarang.
Baiklah, apabila saya cakap awak berbau, dan awak patut ke tandas, saya silap.
Maafkan saya, tapi awak yang mulakan.
Awak cakap awak bau sesuatu tentang lelaki itu dan pemandu itu.
Sejujurnya, saya benci bila awak bercakap tentang orang lain.
Saya sangat marah.
Awak tahu kenapa saya hanya bercakap tentang orang lain?
Awak selalu begitu.
Sebab awak mengelak perbualan tentang kita.
Sebab awak selalu tangguhkan perbualan kita ke masa depan.
Bercakap tentang orang lain saja ialah perkara yang saya boleh borakkan.
Awak nampak mekap dia? Gayanya teruk.
Melekit-lekit.
Bukankah lelaki itu juga pelik?
Kenapa dia nak pergi bercuti dengan seorang diri?
Apakah dia penyumbaleweng? Saya pasti dia ada kemurungan.
Tapi sekali lagi, jika suami saya tak berpendidikan, saya juga akan tertekan.
Hei, kenapa awak hanya nak cakap tentang orang lain?
Boleh kita bercakap tentang kita sekali saja?
Saya juga nak cakap tentang kita.
Hei, awak nak ke mana tengah malam begini?
Saya ingatkan awak nak bercakap!
Kemudian.
Kita seperti itu dulu.
Mari kita buat beberapa akaun bank.
-Siapa yang akan uruskannya? -Mestilah saya.
Mestilah awak.
Mari deposit 100,000 hingga 150,000 won sebulan dan bercuti...
...dan gunakannya untuk janji temu.
"Dutch pay" buat kita tak rapat pula.
Awak tahukah "Dutch pay" bukan ungkapan Inggeris yang sesuai?
Betulkah? Jadi apa dia?
"Dutch pay"
-Ia panas. -Saya salah?
Saya minta maaf kerana marah pada awak semalam.
Tidak, saya minta maaf.
Tetapi apabila saya bertindak seperti itu, ia membuat saya selesa.
Jangan pergi macam yang awak buat semalam.
Baiklah, saya takkan buat lagi.
Bahkan jika saya marah pada awak, senyumlah untuk saya, okey?
Baiklah.
Walaupun saya suruh awak berambus, jangan tinggalkan saya.
Baiklah.
Tidak kira apa yang berlaku, kekal di sisi saya.
Jangan risau. Saya akan berada di sisi awak.
Dulu, semuanya istimewa antara kita.
Itulah kami dulu.
Saya ingin menjadi versi diri saya yang saya sayangi.
Tiada lagi apa-apa yang drastik dalam hidup saya,...
...dan tiada apa-apa yang membuat jantung saya berdegup lagi.
Tetapi saya tidak akan goyah oleh apa-apa atau sesiapa.
Awak dah tahu saya akan melamar awak.
Saya akan jadi teman lelaki yang baik untuk awak.
Saya akan tolak lamaran awak apabila saya kembali.
Saya akan buat dengan lebih baik supaya awak tak boleh tolak saya.
Tolong jangan buat begitu. Saya tak akan ubah fikiran.
Jangan terlalu yakin...
...sehingga percutian awak habis.
Saya mesti cari versi diri saya yang saya akan suka.
Seolah-olah saya dalam filem Perancis, yang mereka sentiasa mencari jawapan.
The Package
-Helo! -Awak nampak itu?
-Ya, saya nampak. -Maksudnya mereka tidur bersama.
Tiada sesiapa akan tahu yang kita menghabiskan malam bersama-sama.
Orang Celt tinggal di Saint Malo sejak 1700-an.
Jika Mont Saint Michel seperti dewi yang elegan,...
...katedral St. Vincent seperti lelaki macho.
Saya tertanya-tanya bila ia bermula.
Saya tertanya-tanya jika ia dah bermula lama dahulu.
Saya tertanya-tanya bila cinta ini bermula.
Mari pergi sekarang.